Skrzydlate Bractwo – „Geniusz ptaków”, Jennifer Ackerman

Recenzja książki "Geniusz ptaków"

„Wędrując z ojcem przez las w świetle gwiazd tuż przed świtem, słuchałam chrapliwego śpiewu strzyżyka karolińskiego i zastanawiałam się, co mówią te ptaki i jak się nauczyły swoich pieśni” – Jennifer Ackerman

„Geniusz ptaków” to solidne i bardzo ciekawe opracowanie tematu, który doczekał się wielu mitów i przekłamań. A może tylko – jak skutecznie przekonuje autorka – braku wystarczająco precyzyjnych badań naukowych? Faktem jest, że w tzw. świadomości powszechnej ptaki funkcjonują od dawna jako stworzenia, którym natura poskąpiła inteligencji. Płochliwe, hałaśliwe i bezradne wobec czyhających zagrożeń – czym nasi skrzydlaci bracia zasłużyli sobie na tak negatywną opinię? Jennifer Ackerman – dziennikarka, współpracująca m.in. z „National Geographic” – w swojej najnowszej książce stawia sobie ambitne zadanie: ocalić honor „ptasiego móżdżka”!

Jestem pod dużym wrażeniem pieczołowitości, z jaką autorka przygotowała się do opracowania tematu. „Geniusz ptaków” nie jest lekkim czytadłem, opartym na pobieżnych, amatorskich obserwacjach. Ackerman ostrożnie stawia tezy, związane z wysoką inteligencją wybranych ptasich gatunków (tu m.in. wron brodatych, drozdów, altanników a nawet… gołębi). Opisuje przypadki najciekawszych doświadczeń, polegających na badaniu zwyczajów osobników z rodziny krukowatych, uznawanych za geniuszów ptasiego świata.

Każdy z rozdziałów książki poświęcony jest jednemu zagadnieniu, z perspektywy którego możemy nieco inaczej popatrzeć na skalę ptasiej inteligencji. Ewolucja mózgu, zmysł orientacyjny, szybkość adaptacji, rozumowanie intuicyjne a nawet atrybucja stanów mentalnych (zrozumienie odrębności potrzeb osobników tego samego gatunku) – to tylko wybrane kwestie, poruszone w książce. Jednym z ciekawszych fragmentów może być też opowieść o zawiłościach w badaniu języka ptaków (z czego wynika wirtuozeria wokalna drozdów i kanarków?) lub historie, dotyczące orientacji niektórych ptasich gatunków w terenie (autorka opisuje gołębie i ich niezwykle pojemną pamięć przestrzenną).

Ackermann pisze ciekawie, nie unikając trudnych pojęć i tematów, ale i nie zanudzając czytelnika. Równowagę pomiędzy „suchymi faktami” a płynnością dziennikarskiej opowieści zachowano we wszystkich rozdziałach. „Geniusz ptaków” jest też – co widać m.in. dzięki opowieściom z prywatnego życia autorki – historią wielkiej pasji, ciekawości i szacunku wobec świata zwierząt.

Mądra, ciekawa i pożyteczna lektura dla starszych i młodszych pasjonatów przyrody. Polecam zaręczając, że nie będziecie się nudzić!

*

 

Tytuł: Geniusz ptaków
Autor: Jennifer Ackerman
Tłumaczenie: Barbara Gutowska-Nowak
Wydawnictwo: WUJ
Seria: #nauka
Wydanie polskie: 2017
Ocena: 8/10

 

 

*

Egzemplarz recenzencki dzięki uprzejmości:

Reklamy

2 uwagi do wpisu “Skrzydlate Bractwo – „Geniusz ptaków”, Jennifer Ackerman

  1. Ptasi temat jest mi dość bliski. W dzieciństwie sama chciałam zostać ornitologiem. Wyszło inaczej, ale coś z tej pasji pozostało. To prawda, kruki są niezwykle mądre. Kiedyś też oglądałam program o gołębiach i ich rozeznaniu w terenie. W dzieciństwie podglądałam życie na wpół oswojonych sierpówek. A sowy, na przekór powszechnemu mniemaniu, inteligencją nie grzeszą. Ptaki są doprawdy fascynujące, więc nic dziwnego, że można o nich napisać wspaniałą książkę. Pozdrawiam.

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.